yürürken koyu renkli çizmelerim şahitti
kapı aralarında esen rüzgara teslim ettiğim bendim şahidim...
kumanda sende eldivenlerim ise bendeydi.
yürümeyi sevmezdin hatırlarım,
çalmayı severdin sen
bense dinlemeyi,
bahse girmeyi sevmezdin sen,
kazanan hep sendin zaten!
usulca gitmekti tercihin
şatafatı sevmezdin
gözden uzak ele yakın giderdin sen
tavan arası sandıkta,
yegane misali eşikte
yok olan vücutlarda var olmayı
günsüz çardaklarda dinlenmeyi tercih eden sen
ilaçlarda çareyi arayan ben
yok olan biz,
Ve karşımızda hiç var olmamış olan BİZ...
Ve zavallı ikimiz!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder