koskoca bir gemide yaşam yoktu sanırdım.
tüm mürettebat uyuyordu sanki
görmedim ben duymadım...
devasal bir yapıttı direkler
hiç kimse ellememiş sanırdım
peştamal giyen erkekler ve kapüşonlu mıntıkalar görürdüm
yolcular odalarında olmalıydılar
hiç sese rastlamamıştım..
deniz seviyesi tutardı beni
ben beni oyaladım
mürettebat hiç gözükmezdi
yolcular ise uyuyordu sanırım..
köşkte bir kartal görünce alnıma elim giderdi ince
bir yol çizerdim kendime
inerdim geminin en alttaki resmine
donuktu ve buruktu ayaklarım
ben hep üşüyorum sanırdım..
alelade bir sigara yakardım
bin küfre bedel sözler duyardım
durur dinler bakardım
ben hep beni ben sanırdım..
köşkte bir kartal bakardı
havada bir serçe uçardı
mürettebat habersiz
yolcular zaten olmadı
kaptan ise gemiye hiç adım atmadı!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder